Cumartesi, Ekim 07, 2006

Dosta ÖzeL

Sevmedik mi yürekten,

Ağlamadık mı omuz omuza,

Dayanmadık mı zorluklara,

Paylaşmadık mı yalnızlıkları,

Parça parça...

Bir sana, bir bana

Bölüşmedik mi dostluğu? Bir ekmek gibi...

İnkâr edilemez!

Silinemez!

Yok edilemez! Değil mi?

Güzel yüzlüm...

Hatırladıkça gülümse.

Pembe yalanlarımıza bile,

Gülümse hadi…

Ama yürekten, ama içten gülümse.

Aynı dostluğumuz gibi.

Saf ve temiz gülümse,

Güzel yüzlüm...

Kırdık, kırıldık zaman zaman.

Ama bitmedi bitiremedik...

Saklı kalsın ellerin, gözlerin,

O eşsiz sağlam yüreğin..

Sakla ki hatırla gün geçtikçe;

Sevdalarımızı, acılarımızı,

Paylaştığımız yalnızlıkları...

Ağlama demiştim sana kaç kere.

Bak yine dinlemedin beni!

Gülümse hadi gülümse güzel yüzlüm...

Ama unutmadan,

Ama üzülmeden,

Ama üzmeden!

Uzat ellerini.

Tutarım hala eskisi gibi!

Dostça, mertçe, erkekçe

Yanındayım bilesin..

Rüzgârım esti geçiyor.

Bak şimdi yanından,

Duymadın mı sesimi?

Yanaklarından öperken,

Hissetmedin mi?

Ayrı ayrı mekanlar,

Farklı farklı zamanlar,

Silemeyecek asla

Seni de, beni de...

Ve, o güzel yüreğini sevgili dostum...

Hadi gülümse,

Gülümse..

Ama yürekten, ama içten!

Sen sana yakışanı yap sevgili dostum.

Hep gülümse.

Gülümse

Güzel yüzlüm...

Hiç yorum yok: